Wat het verschil is
Wat doet therapie het gaat over repareren. Over maken dat het weer werkt. Over functioneren.
Maar daar ligt de uitdaging van het functioneren. Wat ik wilde leren was leven.
En daar ligt een verschil.
WAT THERAPIE DOET
Therapie zegt: er is iets kapot. We gaan het repareren.
Je angst? We gaan die managen.
Je spanning? We gaan die reguleren.
Je gevoeligheid? We gaan ermee leren omgaan.
En dat werkt. Voor een deel. Je leert technieken. Je leert coping. Je leert functioneren.
Maar functioneren is niet hetzelfde als bloeien.
MIJN ERVARING
Ik ging naar een training 8 weken via de huisarts omdat ik iets wilde leren. De spanning. De uitputting. Het gevoel dat me niet meer paste.
En de POH was goed. Echt goed. Ze luisterde. Ze begreep. Ze gaf me tools.
Ademhalingsoefeningen. Grenzen stellen. Nee zeggen. Zelfzorg.
En het hielp. Ik functioneerde beter. Ik redde het. Ik kon verder.
Maar van binnen voelde ik nog steeds: dit is het niet. Dit is overleven, niet leven.
HET MOMENT DAT IK HET BEGREEP
Ik stond bij de paarden. Ik zag een veulen dat net geboren was. Wankel op zijn benen. Onzeker. Bang.
En de moeder stond erbij. Niet om het veulen te repareren. Niet om het veulen te leren hoe het moest.
Gewoon… erbij zijn. Ruimte geven. Laten groeien.
En het veulen? Dat viel. Stond op. Viel weer. Stond weer op.
En na een paar uur liep het. Niet perfect. Maar het liep.
En niemand had het geleerd. Niemand had het gerepareerd. Het was gewoon… gegroeid.
HET VERSCHIL
Repareren zegt: er is iets mis. We gaan het fixen.
Groeien zegt: er is iets in ontwikkeling. We gaan het ruimte geven.
Repareren focust op het probleem.
Groeien focust op de mogelijkheid.
Repareren wil terug naar hoe het was.
Groeien wil naar voren, naar wat kan zijn.
En voor hooggevoelige mensen is dat verschil cruciaal.
WAAROM REPAREREN NIET WERKT
Want wat is het probleem? Dat we te gevoelig zijn? Nee. Dat de wereld te weinig ruimte heeft voor gevoeligheid.
Dat we te veel voelen? Nee. Dat we niet geleerd hebben wat te doen met wat we voelen.
Dat we niet passen? Nee. Dat de plek niet goed was. Spreekkamer van de huisarts.
En als je probeert het kind te repareren zodat het past in die plek, dan leer je het kind: maak jezelf kleiner.
Maar dat is geen oplossing. Dat is zelfverraad.
WAT GROEIEN WEL DOET
Groeien zegt: je bent een eik. Geen struik. Geen bloem. Een eik.
En een eik heeft ruimte nodig. Heeft tijd nodig. Heeft aarde nodig. Heeft zijn eigen wijze nodig.
Groeien betekent niet: leer de eik in de schaduw te blijven zodat hij de zon mist.
Groeien betekent: geef de eik een andere plek. Of nog beter: plant hem in de volle grond. Met veel zon.
WAT IK BIJ DE STICHTING ZIE
Kinderen komen. Met diagnoses. Met labels. Met therapieën die niet genoeg hebben geholpen.
ADHD. Autisme. Angst. Depressie, Hogegevoeligheid.
En de ouders vragen: kun je hem/haar repareren?
En ik zeg: nee. Maar ik kan hem/haar ruimte geven om te groeien.
En we doen geen therapie. We doen geen oefeningen. We doen geen protocollen.
We geven ruimte. We geven paarden. We geven gebalanseerde rust. We geven tijd.
En langzaam, week na week, maand na maand, groeien die kinderen.
Niet omdat we ze gerepareerd hebben. Maar omdat we ze hebben laten zijn.
DE ZEVENDE BEWEGING
In het boek benoem ik dit de zevende beweging: Natuur getrouw groeien.
Want als je ademt, voel je. Als je voelt, neem je waar. Als je waarneemt, verbind je. Als je verbindt, beweeg je. Als je beweegt, heb je ruimte nodig. En in die ruimte groei je.
Niet volgens een plan. Niet volgens een stappenplan. Niet volgens een therapeutisch protocol.
Maar volgens jouw eigen natuur. Jouw eigen tempo. Jouw eigen wijsheid.
VOOR DE MOEDERS
Als je therapie hebt geprobeerd voor je dochter. En het heeft geholpen, maar niet genoeg.
Als ze nog steeds worstelt. Nog steeds niet past. Nog steeds niet bloeit.
Dan is het misschien tijd om te stoppen met repareren. En te beginnen met groeien.
Niet: wat is er mis met haar en hoe fiksen we dat?
Maar: wat heeft ze nodig om te groeien en hoe geven we haar dat?
VOOR DE DOCHTERS
Als je al je hele leven hoort dat er iets mis is met jou. Dat je te gevoelig bent. Te veel. Te anders.
Als je therapie hebt gedaan. Medicatie hebt geprobeerd. Alles hebt geprobeerd om te “genezen.”
Maar je voelt nog steeds: dit is het niet.
Weet dit: er is niets te repareren. Er is alleen iets te laten groeien.
Jij bent niet kapot. Jij bent een eik die op de verkeerde plek staat.
En de oplossing is niet kleiner worden. De oplossing is een grotere pot vinden.
WAT IK NU DOE
Ik ga niet meer naar therapie. Niet omdat het slecht was. Maar omdat ik klaar ben met repareren.
Ik focus op groeien. Op ruimte creëren. Op luisteren naar wat ik nodig heb.
En soms is dat stilte. Soms beweging. Soms de paarden. Soms niets.
Maar het is altijd: wat helpt me groeien? Niet: wat helpt me functioneren?
En dat maakt alle verschil.
WAT ER IN HET BOEK STAAT
Over twee weken komt “55 hartslagen”. Groeien is de zevende beweging.
Met vragen. Met inzichten. Met een andere manier van kijken naar hooggevoeligheid.
Niet als probleem. Maar als groeiproces.
Voor moeders die hun dochters willen helpen bloeien in plaats van functioneren.
Voor dochters die klaar zijn met repareren en klaar om te groeien.
Voor iedereen die moe is van therapie die niet genoeg doet.
VOOR JOU
Volgende week is het zover. Volgende week open ik de pre-order voor het boek.
En ik deel het verhaal van mijn oma. Wat ze me leerde zonder een woord te zeggen. Over thuiskomen in jezelf.
Schrijf je in voor de nieuwsbrief. En over twee weken kun je het boek bestellen.
P.S.
Die eik in mijn tuin? Die groeit nog steeds. Elke jaar een stukje. Zonder haast. Zonder plan.
Gewoon… groeien.
Dat is wat ik wil. Voor mezelf. Voor mijn dochter. Voor jou.
*[NIEUWSBRIEF] [PRE-ORDER OPENT VOLGENDE WEEK] [OPENDAG 21 JUNI]*
